افسانه
شب سري به ميخانه زدم
بوسه اي به پيمانه زذم
راز دل چو گفتم به سبو
اشك من گره شد ز گلو
ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم
ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم
![]()
شكفه ميكنم ازغم تو با چشم سياهت
لحظه اي ز دل نميرود ياد نگاهت
اي عزيز غايب ز نظر
ستاره ي بزم هنر
ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم
ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم
![]()
چون موجي سرگردان درآغوش طوفان
چون موجي سرگردان در آغوش طوفان
گذشتم گذشتم گذشتم از تو
چه رسوا كه افسانه گشتم از تو
پا بي تو به ميخانه گذارم . نگذارم
لب بر لب پيمانه گذارم . نگذارم
![]()
تو شمعي و من در هوس شعله عشقم
اين شعله به پروانه گذارم . نگذارم
شكفه ميكنم از غم توبا چشم سياهت
لحظه اي ز دل نميرود ياد نگاهت
اي عزيز غايب ز نظر
ستاره ي بزم هنر
ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم
ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم
![]()
