عشق در سه کلمه

باشد که مورد توجه قرار بگیرد

شب سري به ميخانه زدم

بوسه اي به پيمانه زذم

راز دل چو گفتم به سبو

اشك من گره شد ز گلو

ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم

ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم

شكفه ميكنم ازغم تو با چشم سياهت

لحظه اي ز دل نميرود ياد نگاهت

اي عزيز غايب ز نظر

ستاره ي بزم هنر

ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم

ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم

چون موجي سرگردان درآغوش طوفان

چون موجي سرگردان در آغوش طوفان

گذشتم گذشتم گذشتم از تو

چه رسوا كه افسانه گشتم از تو

پا بي تو به ميخانه گذارم . نگذارم

لب بر لب پيمانه گذارم . نگذارم

تو شمعي و من در هوس شعله عشقم

اين شعله به پروانه گذارم . نگذارم

شكفه ميكنم از غم توبا چشم سياهت

لحظه اي ز دل نميرود ياد نگاهت

اي عزيز غايب ز نظر

ستاره ي بزم هنر

ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم

ناله بر دل شكستم تا نگويي كه مستم

تو امتداد سرنوشت  كي بود كه از تو مي نوشت

زندگي من و تو رو با غم و غصه مي سرشت

با اين همه گناه و درد كي ميره آخرش بهشت

ببين،ببين كه دست من  هر جا رسيد از تو نوشت

ميون جاده ها هنوزرد مسافرا بجاست

تو شهر تو غريبه ام غريبه اي كه بي صدااااست

نفس ميخوام،نفس ميخوام تو رو يه هم نفس ميخوام

تو شب انتظار تو  براي دل قفس ميخوام

نفس ميخوام،نفس ميخوام تو رو يه هم نفس ميخوام

تو شب انتظار تو  براي دل قفس ميخوام

اگه تو باشي پيش من  سوته دلاي در به در

دوباره خورشيد مي كشن روي شقايق بي سحر

سحر مياد شب سر ميشه  دراي بسته وا ميشه

بهار مياد تو باغمون بركه ي من دريا ميشه

ميون جاده ها هنوزگرد مسافرا به جاست

تو شهر تو غريبه ام غريبه اي كه بي صدااااست

نفس ميخوام،نفس ميخوام تو رو يه هم نفس ميخوام

تو شب انتظار تو  براي دل قفس ميخوام

نفس ميخوام،نفس ميخوام تو رو يه هم نفس ميخوام

تو شب انتظار تو  براي دل قفس ميخوام

منو ببر ،منو ببر بريم يه جاي بي خطر

يه جا كه از تو بشنوم بگي برام گريه بخر

بگو ، بگو به من بگو كه من نشستم پشت در

بگو كه شعرم پر بشه از آدماي بي خبر

سحر مياد شب سر ميشه  دراي بسته وا ميشه

بهار مياد تو باغمون بركه ي من دريا ميشه

ميون جاده ها هنوز گرد مسافرا به جاست

تو شهر تو غريبه ام غريبه اي كه بي صدااااست

گذشت افسانه اين عمر كوتاه

نشد كس از دل تنگ من آگاه

تو را همراه مِدانستم افسوس

تو هم بودي رفيق نيمه راه

تا ديار نيستي راهي نمانده

در سراي سينه جز آهي نمانده

حاصلي از عمر كوتاهي نمانده

به درياي طوفاني زندگاني

شكسته چرا زورق مهرباني

در اين شهر سر تا به دامن خموشي

بيا مردم از دوري مهرباني

خدايا فراموشيم ده

لب بسته خاموشيم ده

چه حاصل ز هشياري دل

تو مستي تو مدهوشيم ده