عشق در سه کلمه

ای ی ی کبوتر سفید من دل به که بستی

ز من چرا شدی جدا با که نشستی

تا خاطره عشق مرا زنده کنی

با زمزمه شوق و طرب به لانه باز آ

وقتی پر فرشته ها رو آسمون خط می کشيد

نگاه انتظار من دوباره خواب تورو ديد

وقتی که بارون بهار تو کوچه مون جون می گرفت

دل همیشه عاشقم صدای پاتو می شنيد

تا بار دگر بر رخ من خنده کنی

ای رفته به قهر از بر من به خانه باز آ

گر چه از برم نهانی در نگاه دل عیانی

عاشق کسی نبوده ای حال عاشقان چه دانی

زندگی های اون روزا تو خونه های کاهگلی
یادش بخیر صفایی داشت نه غصه ای نه مشکلی
                          
وقتی که خورشید می تابید به کرسی های رنگارنگ
تو خونه ها جون می گرفت منظره ای خوب و قشنگ
                          
پا می شدیم از خواب ناز زود می زدیم به کوچه ها
کوچه ها مونو پر می کرد هلهله های بچه ها
                          
هنوز صدای بچه ها تو گوش من زنگ می زنه
خاطره های کودکی همیشه همراه منه
                          
کاشکی می شد سفر کنم باز به دیار کودکی
به سرزمین قصه ها به روزگار کودکی
                          
دلم می خواد مادربزرگ بازم برام قصه بگه
تو قصه هاش باز واسه من از شادی و غصه بگه

يادم آمد
شوق روزگار كودكي
مستي بهار كودكي
                          
يادم آمد
آن همه صفاي دل كه بود
خفته در كنار كودكي
                          
رنگ گل جمال ديگر در چمن داشت
آسمان جلال ديگر. پيش من داشت.
                          
شور و حال كودكي برنگردد دريغا
قيل و قال كودكي بر نگردد دريغا!!
                          
به چشم من همه رنگي فريبا بود
دل دور از حسد من شكيبا بود
                          
نه مرا سوز سينه بود
به دلم جاي كينه بود
                          
شور و حال كودكي برنگردد دريغا
قيل و قال كودكي برنگردد دريغا
                          
روز و شب دعاي من بوده با خداي من
كز كرم كند حاجتم روا
                          
آنچه مانده از عمر من به جا
گيرد و پس دهد به من دمي
مستي كودكانه مرا
                          
شور و حال كودكي برنگردد دريغا
قيل و قال كودكي برنگردد دريغا!!

کاشی های آبی تو حوضمون
بچگی رو باز به یادم می یاره
دستای کودکی باز دلش می خواد
پولا رو از قلکی در بیاره
                          
روزای تابستونو رو پشت بوم
یادته بادبادک و موشک بازی
به دور از چشم پدر مادرمون
به شیرینی های عید دست درازی
                          
بازی یه قل دوقل تو باغچه مون
یا که زو کشیدن و کتک کاری
صبح جمعه فوتبال تو کوچه ها
عصر جمعه گشتن و ول انگاری
                          
با الک دولک ستاره ساختنو
بازی هفت سنگ و فریاد کشیدن
توی بازی رو سر همبازیا
با صداهای بلند داد کشیدن
                          
هر چی بود ساده و باصفا بودیم
دور از این دنیاس بی وفا بودیم
توی اون رویای پاک شبهامون
قهرمان توی قصه ها بودیم
                          
قایم موشک و دویدن تو خونه
تا به صبح فردا پیدا نشدن
تو زمستون با گلوله های برف
از وفا تو سر بچه ها زدن
                          
دل من تنگه برای بچگی
واسه اون روزای پاک و سادگی
چرا هیچکس نمی خواد بچه گونه
باز نگاه کنه به عمق زندگی

سال ها ی کودکی دل ز غصّه دور بود
ماهی خیال من حوضش از بلور بود

تو کار عشق اگر چه وا نمی دم
به هیچ کسی به غیر تو بها نمی دم
تو کلبه ی امید و آرزو هام
به غیر تو کسی رو راه نمی دم
بیا و این منو دوباره بشناس
که لبریز تو ام از عشق و احساس
می خوام غرق محبت تو باشم

بخونم با تو تا دنیا به دنیاست
کمی خدا خدا کن یک کم واسم دعا کن
برای دیدن من زیر پات رو نگاه کن
تماشا داره با این با تو شکفتن
تو رو خواستن به تو هرگز نگفتن
عجیبه این هوای عشق تازه
که احساسم به داشتنش می نازه